Her Şeye Rağmen...

Sevgi!

Masumi Toyotome

Müjde Yayıncılık Ltd. Şti.

Vişne Sok. 4/11

Kadıköy-İstanbul

© Bu kitabın tüm yayın hakları

Müjde Yayıncılık Ltd, Şti'ne aittir

Müjde Yayıncılık Ltd. Şti.

Vişne Sok. No: 4/11 Kadıköy/İstanbul

Tel: (216) 349 85 29

www.gnmmujde.com

ISBN 975 -7889- 65 -2

Baskı: Ege Baskı

Topkapı - İstanbul 2002

Tel: 0212 613 83 12

1. Giriş: Üç Tür Sevgi

Dünyada sevilmek istemeyecek kişi hemen hemen

yok gibidir. Biri tarafından sevilmenin vereceği güven

ve tatmin duygusu mutlu bir yaşamın temelini oluştu-

rur.

Buna karşın sevgi ve sevgiyi nasıl aramamız gerek-

tiği gibi konularda pek az bilgiye sahibiz. Sevginin ne

olduğunun bize anlaşılır bir dille anlatıldığı enderdir.

Sevgi hakkında verilen bir kursa katılan ya da bu

konuda yardımcı olabilecek bir kitap okumuş olanların

sayılan da çok sayılmaz. Yaşam için bu kadar önemli

ve gerekli olan bir konu, gariptir ki, eğitimde de ihmal

edilmiştir.

Kimileri, her ne kadar daha birçok sevgi türünün

varlığını ileri sürmekteyse de, bizler en azından üç tür

sevginin olduğunu söyleyebiliriz. Bu üç tür sevgiyi

inceleyip, tartışmak herhalde faydalı olacaktır. Kişinin

mutluluğu bu sevgi türleri arasından hangisini aradı-

ğına bağlı olabilir.

-3-

2. "Eğer" Türü Sevgi

Ben bu türlerden birincisine, "eğer" türü sevgi

diyorum. Bu, eğer belli bazı beklentileri karşılarsak

bize verilecek olan sevgidir. "Eğer iyi olursan baban

seni sever." "Eğer başarılı ve önemli bir kişi olursan,

seni severim." "Eğer bir koca olarak benim beklentile-

rimi karşılarsan, sana sadık bir eş olurum. "En çok

rastlanan tür sevgi de budur, ve bazı kişiler bu sevgi-

den başka bir sevgiyi bilmezler. Bu, adeta bir karşılık

bekleyen ve şarta bağlı bir sevgi olup, sevenin istediği

bir şeyin sağlanması karşılığı olarak vaat edilen bir

sevgidir. Nedeni ve şekli bakımından bencildir. Amacı

ise, sevgi karşılığında bir şey kazanmaktır.

Bu tür sevgi, en ucuz şekliyle, bayağı, seviyesiz

film, dergi ve romanlarda rastladığımız sevgidir. "Be-

nim arzularımı tatmin edersen seni severim." Çoğun-

luk, özellikle de gençler, karşılarındaki insanın cinsel

arzularının tatmini beklentisiyle ondan elde etmeyi

umdukları sevginin kendilerini doyurmaya yetmeyecek

kadar bayağı bir sevgi olduğunu, ve aslında hiçbir

özveriye değmediğini göremezler.

-4-

Tevrat'ta, bu tür sevginin çarpıcı bir örneği vardır.

Davut peygamberin oğullarından biri olan Ammon,

üvey kız kardeşi güzel ve alımlı Tamar'a aşık olmuş

ve hasta olduğu bahanesiyle odasına gelerek kendisine

bakmasını istemişti. Bir gün ona sarılarak, "Gel benim-

le yat, kız kardeşim," dedi. Ama o, "Hayır olmaz kar-

deşim, beni zorlama... Böyle bir şey Musevi halkında

olmaz. Bu iffetsiz deliliği yapma," diye karşılık verdi.

Kızın bütün karşı koymalanna rağmen, Ammon onun

yakarışlarına kulak asmadı. Tamar'dan daha güçlü

olduğu için ısrar etti, ve zorla ona sahip oldu. Daha

sonra ise kızdan son derece tiksindi. Öyle ki, ona karşı

duyduğu nefret, önceleri ona beslemiş olduğu sevgiyi

kat kat aşmıştı (Tevrat: 1. Samuel 13:1-5). Bu tür sevgi O

kadar bencildir ki her iki taraf için de çabucak nefrete

dönüşür.

Birçok evlilik de, bu "eğer" türü sevgi üzerine

kurulmuş olduğundan yıkılarak ayrılıkla sonuçlanır.

Çoğu kez genç gelin ya da damat, eşinin o an ki ger-

çek haline değil, onun imgesel, abartılmış romantik

görüntüsüne aşık olmuştur. Düş kırıklığı başladığı ve

beklentiler gerçekleşmediğinde ise, önceki sevgi nef-

rete dönüşür. Daha da kötüsü, şurası bir gerçektir ki,

-5-

bu durumdan her ikisi de sorumlu değildir. Çünkü ikisi

de, "eğer" türü sevgiden başka bir sevginin de olabi-

leceğini aklına bile getirmemiştir.

Hatta bazen de, sevgilerin en saf ve temizi sayılan

anne-babalann çocuklarına yönelik sevgileri bile, bu

eğer türü sevgiden başka bir şey değildir. Birkaç yıl

önce gazetelerin baş sayfalarında Tokyo'daki bir gen-

cin intihan yer almıştı. Ortaokul, hatta ilkokul günle-

rinden itibaren, girilmesi zorlu bir yarışma gerektiren

Tokyo Üniversitesi'nin giriş sınavını kazanarak baba-

sını hoşnut etmek isteyen bu genç, çok çalışmış, hatta

okuldan sonra üniversite hazırlık kurslarına da devam

etmiş, ancak başarılı olamamıştı. Babasıyla yüz yüze

gelmek istemeyip üzüntüsünü biraz hafifletmek ve

biraz iyi vakit geçirmek için bir haftalığına Hakone

kaplıcalarına gitmişti. Eve döndüğünde kızgın babayla

burun buruna geldi. Babası, "Sınavda başarılı olama-

dığın yetmiyormuş gibi, bir de eğlenmek için Hako-

ne'ye gitmeye utanmadın mı?" diyerek onu azarladı.

Çocuk, "Ama baba, vaktiyle bir ara sen de kendini iyi

hissetmediğinde Hakone'ye gitmekten hoşlandığını

söylememiş miydin?" diye cevap verdi. Buna uygun

bir karşılık bulamayan baba, o öfkeyle oğlunu fena

-6-

halde dövdü; çocuk da o gece duvardaki çıkış yerin-

den sobaya bağlı olan kauçuk gaz hortumunu ısıtıcının

giriş yerinden çıkararak ağzına aldı ve ciğerlerini gazla

doldurarak yaşamına böylece son verdi. Gazetelerin

yazdığı bu intiharın sadece bir sinir krizi sonucu mey-

dana geldiğiydi. Bence bu kriz, babasının kendisine

olan sevgisinin, yüksek düzeydeki beklentilerinin ger-

çekleşmesi koşuluna bağlı olduğunu çocuğun anlamış

olmasından kaynaklanmıştı.

Hepimiz bu "eğer" türü sevgiden daha üstün bir

sevgi arayışı içindeyizdir. Gerçek bir sevginin varlığını,

ve onun nerede bulunabileceğini öğrenmemiz, bir gün

bu genç adamın yaptığı gibi, yaşamımızı sürdürmekle

ondan vazgeçmek arasında bir seçim yapmakla karşı

karşıya kaldığımızda büyük bir rol oynayabilir.

3. "Çünkü" Türü Sevgi

İkinci sevgi türünü, "çünkü" sevgisi diye adlandıra-

cağım. Bu tür sevgide kişi, "bir şey olduğu" ya da "bir

şeye sahip olduğu" ya da "bir şey yaptığı" için sevil-

mektedir. Başka birinin onu sevmesi, sahip olduğu bir

niteliğe veya bir koşula bağlıdır. "Seni seviyorum

-7-

çünkü çok güzelsin." "Seni seviyorum çünkü diğer

kişilerden o kadar farklı, o kadar popüler, o kadar

zengin ve o kadar ünlüsün ki...." "Seni seviyorum

çünkü bana güven veriyorsun." "Seni seviyorum

çünkü üstü açılan bir araban var ve beni harika,

romantik yerlere götürüyorsun!" Bu ilginç sözcükleri

biraz alaycı bir gülümsemeyle karşılayabiliriz. Fakat

bizler de, başka birini sık sık onda gördüğümüz ve onu

sevmemize neden olan bir şeyden ötürü ya da o kişi

bizim sevgimizi herhangi bir şekilde kazandığı için

severiz.

Bu tür sevgi, "eğer" türü sevgiye tercih edilebilir.

Kazanılması gereken "eğer" türü sevgi, büyük ve ağır

bir yük haline gelebilir. Ama, bir nitelik sahibi olduğu-

muzdan ötürü sevilmemiz hoş bir şeydir. Eğer birisi

bizi olduğumuz gibi kabul edip sevebilse sevgiyi elde

etmek için o kadar uğraşmazdık. Varlığımızda, sevil-

memize neden olan bir şeyler bulunduğunu düşünmek

bizi rahatlatırdı. Ancak, çok geçmeden bu şekilde

sevilmenin "eğer" türünde sevgiyi kazanmaya çalış-

maktan pek de farklı olmadığını görürüz. İnsanların

bizi "bir şey" olduğumuzdan ötürü sevmeleri bizi çok

mutlu kıldığı için ve önemli olmanın gitgide büyüyen

-8-

hissini aradığımızdan ve böylelikle daha çok insanın

bizi seveceğini düşündüğümüzden hayranlarımıza

yenilerini eklemek için büyük bir çaba harcarız. Sevi-

lecek niteliklere bizden daha fazla sahip olan biri

çıkarsa, bizi sevenlerin bu yeni geleni bizden daha çok

sevmelerinden korkarız. Böylece, yaşamımıza rekabet

ve sonsuzca sevgi kazanma gayretkeşliği girmiş olur.

Ailenin küçük çocuğu, yeni doğan bebeğe içerler.

Sınıfin en güzel kızı, yeni gelen güzel kıza içerler. Bir

delikanlı daha gösterişli bir arabaya sahip olan başka

bir delikanlıya içerler. Evli bir kadın, kocasının çekici

ve düzenli sekreterine içerler. O halde, bu tür sevgide

bir güven duygusu bulunabilir mi?

İncil, "Yetkin sevgi, korkuyu kovar" der (İncil:

l.Yuhama 4:18). Bu "çünkü" türü sevgi gerçek ve sağ-

lam bir sevgi olamaz.

Bu "çünkü" türü sevginin güvensizlik doğurmasının

iki ayn nedeni daha vardır. Birincisi, bizi seven kişinin

düşündüğü gibi gerçekten sevilebilecek biri olmama

korkusudur. Tüm insanların kişiliklerinin iki yanı

vardır: Bunlardan biri diğerlerine gösterdiğimiz yanı-

mız, diğeri ise, yalnızca kendimizin bildiği tarafimızdır.

İşte bizi sevenlerin, kişiliğimizle düş kırıklığına uğra-

-9-

yıp bizi reddetmeleri korkusuyla bu ikinci yanımızı

gizleyebilmek için sürekli tetikteyizdir.

Bu tür sevginin bir diğer güvensizlik duygusu da,

ileride kişiliğimizin değişikliğe uğrayabileceği ve bir

gün artık şimdiki gibi sevilmeme korkusudur. Japon-

ya'da çok güzel bir genç kadın bir kuru temizleme

müessesesinde çalışıyormuş. Bir gün kazan patlamış

ve sıcak sıvı yüzünü, gözünü ve ellerini yakmış. Yüz

hatları öylesine bozulmuş ki, hastanedeyken yüzünü

sürekli saklamış ve doktordan başka kimsenin yüzünü

görmesine izin vermemiş. Nişanlısı, nişanı bozup onu

terketmiş. Birkaç ay sonra ölünceye kadar hastanede

kaldığı sırada, aynı şehirde oturdukları halde, anne ve

babası ziyaretine bile gelmemişler. Sahip olduğu sevgi,

sahip olduğu güzellik üstüne bina edilmiş olduğundan,

bir günde yok olmuş. Güzellik kalmayınca sevgi de

kalmamış.

Toplumumuzdaki, sevgilerin çoğu bu türdedir ve

bizi devamlılığının sağlamlığı konusunda kuşkuya

düşürür. Peki öyleyse bunlardan başka bir tür sevgi

de var mıdır?

-ıo-

4. "Rağmen" Türü Sevgi

Üçüncü tür sevgi, benim "rağmen" türü diye adlan-

dırdığım türdür. Bir koşula bağlı olmadığı ve karşı-

lığında bir şey beklenmediği için "eğer" türü sevgiden

farklıdır. Sevilen kişinin çekici bir niteliğine dayanıp

böyle bir şeyin varlığını esas olarak almadığı için de

"çünkü" türü sevgiyle bir değildir. Bu üçüncü tür sev-

gide, kişi bir şey olduğu için değil, bir şey olmasına

rağmen sevilir. Kişi, dünyanın en çirkin, en zavallı, en

sefil insanı olabilir ve bu "rağmen" türü sevgiyle karşı-

laştığında yine de sevilebilir. Buna layık değildir. İyi,

çekici ya da zengin bir konum edinerek bu sevgiyi

kazanması gerekmez. Kusurlarına, cahilliğine, kötü

huylarına ya da kötü geçmişine rağmen olduğu gibi,

tamamen sevilir. Bütünüyle değersiz biri gibi görüne-

bilir ama çok değerli biri gibi yine de sevilir.

Yüreklerimizin en çok susadığı sevgi türü de

budur. Farkında olsanız da olmasanız da, bu tür sevgi

sizin için yiyecek, içecek, giysi, ev, aile, zenginlik,

başarı ya da ünden daha önemlidir. Bunu nasıl mı söy-

leyebiliyorum? Size sadece bir tek soru sormama izin

verin. Kalbinizin derinliklerinde dünyada kimsenin size

-11-

aldırmadığını ve hiç kimsenin sizi gerçekten sevme-

diğini düşünseydiniz yiyecek, elbise, ev, aile,

zenginlik, basan ve üne olan ilginizi yitirmez miydiniz?

Kendi kendinize "Yaşamanın ne yaran var?" diye

sormaz mıydınız?

Şu anda, dünyada en sevdiğiniz kişiyle çok kötü bir

kavga ettiğinizi ve onun sizi sadece kendi çıkan için

sevdiğini anladığınızı bir düşünün; dünya birdenbire

başınızın üstüne çökmez miydi?ve artık bir gün bile

yaşayamayacağınızı düşünmez miydiniz? Orta karar

bir mutluluğunuz olduğunu düşünüp yaşamınızı gün-

den güne sürdürmekte bile olsanız, eğer günün birinde

birisinin çıkarak sizi gerçek, derin ve doyurucu bir

sevgiyle seveceği hakkında umudunuz olmasaydı,

kalan hayatınızı nasıl yaşayabilirdiniz? Belki de kendi-

nizi umutsuzluğa kaptınp yaşamınıza son verirdiniz,

ya da kendinizi iyice dağıtır, ve yaşayan bir ölü gibi

oluncaya dek bu yaşamı sürdürürdünüz.

Bugün yaşamınızı sürdürebilmenizin nedeni ya bu

"rağmen" türü sevgiyi birinden şu anda görmeniz, ya

da bir gün bu tür bir sevgiyi bulma umudunuzun

varlığıdır. Ama bugün içinde yaşadığımız toplumda,

bizi bütünüyle doyuracak şekliyle bu sevgiyi bulama-

-12-

yız. Çünkü herkesin buna gereksinimi vardır ve kimse-

de fazlası olmadığından başkalarına veremez. Yakını-

mızda olan, sevdiğimiz birinin bize bu sevgiyi verme-

sini bekleriz ama o kişi de aynı şeyi başka birisinden

beklemektedir. Sevgiyi bu dünyada sevgiyi, sadece

açlığımızı bir parça bastırıp gelecek olan sevgiye işta-

hımızı kabartacak ve buna ne kadar gereksinimimiz

olduğunu görecek kadar tadabiliriz. Dünyadaki en

büyük kıtlık, bu "rağmen" türü sevginin yeterince

olmayışıdır.

5. Bu "Rağmen" Türü Sevgiyi

Bize Yalnızca İsa Mesih

Verebilir!

Bu tür sevginin doyurucu bir şekilde kusursuzluğa

erişip insanlara açıklanmasının ilk kez İsa Mesih'le

gerçekleştiği hakkında harika bir mesaj İncil'de yer

alır. İnsanlık çağlar boyu bu tür bir sevgiye susamıştı

ve onu nerede arayabileceğini dahi bilmiyordu. Tanrı,

insanın özlem ve umudunu boşa çıkarmadı. Kendi

özünden olan İsa Mesih'i, herkes için, ve onları fazla-

sıyla doyurabilecek sevgiyi getirmek üzere dünyaya

-13-

yolladı. İsa'nın gelişiyle, insan, bu tamamen saf ve

temiz sevgiyi, sadece onun özlemini çekip hakkında

bir fikir yürütmek yerine,dünya tarihinde ilk kez,

görüp, kendi yüreğinde hissedebildi.

Mesih'in Tann'dan bize getirdiği sevgi, "eğer" türü

sevgi değildir. Tanrı bize, "Eğer Mesih İnanlısı olursan

seni severim" demez. İnsanları, Mesih İnanlısı olanlarla

olmayanlar arasında bir ayrım yapmadan sever. "Eğer

iyi ve ahlaklı olur, kiliseye gider, iyi amaçlara bağışta

bulunur, dinsel kitaplar okuyup, dua eder ya da bir din

adamı olursan seni severim" demez. O'nun sevgisinde

hiçbir "eğer" türü yoktur. Tanrı bizi -olduğumuz gibi

sever. Daha kötü bile olsaydık yine bizi bu kadar

sevecekti. Günden güne daha da bozulsaydık ve

başkaldınr olsaydık bile, bizi hâlâ aynı kusursuz sev-

gisiyle severdi. Bizi, bizden bir şey elde etmek

amacıyla sevmez. Yerine getirmemiz gereken bir şey

ya da bir şart yoktur. Bunu nasıl mı kanıtlayabilirim?

İsa' nın çarmıhtaki ölümü bunun kanıtıdır. Tanrı' run

özünden gelen "Söz" olan İsa (Bkz. incil: Yuhanna 1.1-18)

bu dünyaya geldi, yaşamını bütün insanlara karşı iyilik

yaparak ve sevgi göstererek yaşadı ve Kendini,

özellikle de karşılığında kendilerinden hiçbir şey bekle-

-14-

mediği fakirlerle hor görülenler için feda etti.

Karşılığında Kendisine verecek hiçbir şeyi olmayanlara

hizmet etmenin bedelini çok pahalıya ödedi; hastalar,

fakirler, okumamışlar, fahişeler, toplum dışı ve benzeri

kişilerle birlikte olduğu için tekrar tekrar eleştirildi.

Sonunda, Tann' ya tam bir itaat içinde, insanlığın

günahları için çarmıhta öldü. Çarmıhta ölürken bile,

hâlâ kendisini öldürenleri sevdi: "Baba, onları bağışla,

çünkü ne yaptıklarını bilmiyorlar" dedi {İncil: Luka

23:34). Elçi (Havari) Pavlus'un dediği gibi, "Tanrı bize

olan sevgisini sununla kanıtlıyor: biz daha günah-

kârken, Mesih bizim İçin Öldü" {İncil: Romalılar 5:8). Bu

sevgi, bütün saflığı ile gerçek "rağmen" sevgisidir.

Mesih'in sevgisi, bir kuram ya da öğreti değil,

somut bir kanıttır. Sadece bize iki bin yıl önce verilmiş

olan bir örnek olmakla kalmaz, onu isteyen her kişinin

sahip olabileceği bir sevgidir. İsa ölü olarak kalmadı.

Tanrı O'nu ölümden diriltti ve İsa Mesih bugün

diridir, siz elinizdeki bu yazıyı okuduğunuz şu an bile

size çok yakındır ve sizi bu "rağmen" türü sevgiyle

sevebilecek durumdadır ve bunu yapmak ister. Eğer

sadece, "Mesih' in bu sevgisini şu anda her şeyden

çok istiyorum ve onu olduğum gibi ve alçakgönül-

-15-

lülükle kabul edeceğim" derseniz, bunun gerçek

olduğunu bugün kendi deneyiminizle kesin olarak

bilebilirsiniz.

•

6. Isa Mesih Tek Kaynaktır

Bugün bile, bu "rağmen" türü sevginin tek kaynağı

İsa Mesih, çarmıhta ölmüş olan diri Rab'dir. Mesih

İnanlıları (yani, gerçek candan Hıristiyanlar) her gün

Mesih'e gidip bunu O'ndan taze taze almadıkça onlar

da bu sevgiye diğerlerinden fazla sahip değildirler. Bu

saf sevgi ırmağının sürekli fişkırdığı kaynak Mesih'tir.

Yaşadığımız modern çağda bile bu tür bir sevgi İnan-

lılar topluluklarında üretilemez. İnanlılar topluluk-

larının da, Mesih İnanlısı bireyler gibi bu sevgiyi her

gün Mesih'ten taze taze almadıkça ona başka türlü

sahip olabilmelerinin başka yolu yoktur.

Bu sevginin tek kaynağı neden Mesih'tir? Neden

insanlar Mesih'e gitmeden bu tür bir sevgiye sahip

olamazlar? Çünkü her bireyin eksiklikleri ve kusurları,

kendi gereksinimleri, istekleri vardır. Ne kadar yaşlı,

akıllı, olgun, zengin ya da güçlü olursa olsun diğer

insanlardan bir şeyler almaya muhtaçtır, çünkü hâlâ

-16-

kendi durumu onu tatmin edecek düzeyde değildir.

Tamamen bütün ve kusursuz olan sadece Tann'dır.

Öyle olmasaydı, Tann değil, sadece başka bir yaratık

olurdu. Tann, Yaratıcı, Tek İstisna, Tek Kusursuz ve

Bütün olan Varlıktır. Bir tek O'nun hiçbir gereksinimi

yoktur. O'nun bize ya da sevgimize bir gereksinimi

yoktur. Sadece O sonsuza dek verebilir ve böyle yap-

tığı halde hâlâ kusursuz ve bütün olmaya devam

edebilir. Diğer insanları sahip oldukları kusurlara "rağ-

men" karşılığında hiçbir şey istemeyerek sevebilecek

olan da sadece O'dur. Bir insan, başkalarını ya da

insanlığı ne olduklarına "rağmen" sevdiğini sanabilir,

ama derin bir analiz yapılırsa aslında karşılığında bir

şey beklediği ve bu yüzden de gerçekte sadece ken-

disini sevdiği görülür. Birisini olduğu kişi olmasına

karşın yine de seviyor gibi yapanın bu davranışlarının

altında aslında bencillik ve kendi çıkarım gözetmesi

vardır. Çabalarımızın beğeni görmesini, ya da sevgi-

mize karşı iyi ve kalıcı bir şeyin gerçekleşmesini bekle-

riz. Eğer beklentilerimiz gerçekleşmezse, sevme çaba-

larımız çok geçmeden kin, düş kınklığı ve gücenmeyle

sona erer. İnsanlann arasındaki sevgi, bizim düşlemek-

ten hoşlandığımız kadar saf ve temiz bir şey değildir.

-17-

Bize Mesih aracılığıyla gelen Tanrı sevgisi, hâlâ tek

ve gerçek "rağmen" sevgisi olmaya devam etmektedir.

7. Siz Hangi Sevgi Türüyle

Sevilmeyi isterdiniz?

Şimdi, siz olsaydınız bu üç tür sevgiden hangisini

isterdiniz? Herhalde pek az kişi, "eğer" türü sevgiyi

aramaktadır. Çünkü bu tür bir sevgi, sonsuz bir çaba

ve zorlanma gerektirir. Geriye iki tür sevgi kalıyor.

Bunlardan hangisini seçeceksiniz? Birçok insanın

"çünkü" türü sevgiyi yeğliyor gibi olması şaşırtıcı bir

şeydir. Bunun nedeni, bu şekilde sevilmenin daha

gurur okşayıcı olmasıdır. Birisi "bir şey olduğundan

ötürü" seviliyorsa, bu onun epeyce iyi olduğu anlamı-

na gelir. Bu tür sevgi kişiyi kibirli yapar. Öte yandan,

bir şeyler olduğuna ya da olmadığına "rağmen" sevil-

mek bir hayli de gurur kincidir. Bir genç kendisine,

"Sevgilim, bütün kusurlarına rağmen seninle evlenmek

istiyorum" derse onun evlenme teklifini kabul edecek

kaç genç kız çıkar? Ama Tann bize aynen böyle der.

Tann, bizleri bir şey olduğumuz için sevemez, sadece

her şeye, yani bütün kusurlarımıza rağmen sever.

-18-

O'nun sevgisini kazanıp hak edemeyiz. Bu sevgiyi

sadece özgürce verilmiş bir armağan olarak kabul

edebiliriz.

Gördüğünüz gibi, bu kolay yapılacak bir seçim

değildir. Sevgilerin en büyüğü olan bu sevgi için öde-

memiz gereken bedel, kırılmış bir gurura sahip olmak

ve bu sevgiye layık olmadığımızı itiraf etmektir. Eğer

bu bedel sizin için fazla pahalı değilse ve Mesih'ten bu

sevgiyi olduğunuz gibi kabul etmeye razı iseniz

şanslılar arasındasınız. Onu şimdi kabul etmelisiniz.

İncil şöyle der, "Tanrı bize olan sevgisini sununla

kanıtlıyor: biz daha günahkârken, Mesih bizim için

öldü " (Bkz. İncil: Romalılar 5:8). Evet, Tanrı bizi sever,

fakat bu sevgi Tanrı' dan nasıl alınır? Her şey kalbi-

nizde edeceğiniz küçük bir dua ile başlar: "Teşekkür

ederim, Tann'm, Senin gönderdiğin Mesih'in ölümünü

kendi günahlarıma karşılık olarak kabul ediyorum.

Ben artık Mesih'i izlemek istiyorum. Ayrıca Sen beni

olduğum gibi sevdiğin için ben de Senin sevgini oldu-

ğum gibi kabul ediyorum." Bu duayı ederken duygusal

açıdan hiçbir şey hissetmeyebilirsiniz ya da tam tersine

bir duygu seli altında boğulabilirsiniz. Her ikisi rast-

lantısal durumlardır. Duyguların önemi ikinci planda

-19-

kalır. Asıl önemli olan, iradenin ve kişiliğin bütününün,

duygular ve bedenle birlikte, zekâyı da içerir şekilde

vereceği karardır. Bu duayı bir kez ettikten sonra,

artık her şeye rağmen sevildiğinize huzurla güvenin

ve yaşamınızın bundan sonraki bölümünü Tanrı

tarafindan tamamen ve kesinlikle gerçekten sevil-

diğiniz olgusunun güvencesi üstüne kurun.

Yaşamınızı yeni baştan kurmak demek, günlük

yaşantınızda endişe ve güvensizlik içinde yaşamamak

ve Tann tarafindan tamamiyle kabul edilip desteklen-

diğinizi bilmek demektir. Gerçekten önemli olan Tek

Kişiyle bağlantı içinde olmaktır. Artık diğer insanların

hakkımızda düşündüklerinden korkmamız gerekmez.

İlerlemek için diğer insanlarla zorlu bir rekabete

girişip, onlan ezmemiz gerekmez. Başkalarından hak-

kımızı almak için sürekli bir gerginlik içinde olmamız

gerekmez. Geçimimiz için endişe duymamız gerek-

mez, çünkü Tann'nın ellerindeyiz. Tann için yeterince

iyi olup olmadığımız hakkında artık endişelenmemize

gerek yoktur. Çünkü O bizi zaten en kötü halimizde

bile sevmiştir. Kendi gereksinimlerimizi sağlaması için

Tann'ya güvendikten sonra düşüncelerimizi, ailemiz,

arkadaşlıklarımız ve toplumumuzu bu "rağmen" türü

-20-

sevginin üzerine kurmak üzerinde daha da yoğun-

laştırabiliriz. Yeni elde etmiş olduğumuz "insanlan her

şeye rağmen sevme yeteneği" bu saf ve gerçek sevgiyi

gerçekten de Tanrı'dan aldığımızı kanıtlar.

"Biz seviyoruz, çünkü önce O bizi sevdi" (İncil:

l.Yuhama 4:10). Önceleri asla bağışlayamadığımız insan-

ları bağışlayabilir, nefret ettiklerimizi de sevebiliriz.

Bu, aniden iyi insanlar oluverdiğimiz anlamına gelmez.

Bunun nedeni Tann'nın bizi alabildiğine Kendi

sevgisiyle doldurmasıdır. Bizler ilahi sevginin boru

hattı haline geliriz. Paslı bir boru bile, yaşam verici

suyu övünmeden aktarabilir. Tann'yla bu tür bir sevgi

ilişkisine girip insanlara sevgi dolu bir hizmet sunmak,

özlemini çektiğimiz dolu ve doyurucu yaşamın ta

kendisidir.

8. Tann'nın Sevgisine Karşı

Tutumunuz

Bizlere İsa Mesih'in kişiliğinde sunulan bu

"rağmen" türü sevgiyi, şu ana kadar bilinçle, ve karar-

lılıkla kabul etmediyseniz, O'nu şimdi kabul edip şu

-21-

anda O'na teşekkürle dolu bir dua etmek istemez miydiniz?

Bu sevgiyi daha önce Tanrı'dan aldıysanız, artık

kendinizi O'nun bir sevgi mesajcısı olmaya adamak

ister miydiniz? Tann'nın bu sevgisinden başkalanna

da söz etmek ister miydiniz? Birini, kim ve ne olursa

olsun, İsa Mesih'in ismiyle sevebilir misiniz? Şimdi

tanıdığınız birini düşünerek ona bu sevgiden söz

etmek ya da ona bu sevgiyi gösterebilmek için, Tanrı

önünde kendinizi adayıp sessiz bir dua eder miydiniz?

-22-

OKUYUCU KUPONU

Değerli Okuyucumuz,

Yayınımız ilginizi çektiyse veya ondan yararlandıysanız, bu

bizi çok memnun etti. Buna benzer başka kitap ve kitap-

çıklarımız da var. Kitap listesi veya tanıtım broşürü isterseniz

bize yazın. İnanç ile ilgili veya buna benzer yaşamsal önemi

olan sorularınız varsa, mektubunuzu bekliyoruz.

ANKET - Lütfen ilgili kareleri işaretleyiniz.

1. Her Şeye Rağmen Sevgi! kitabının dilini ve konusunu nasıl buldunuz?

Kolay lj Orta Zor

2. Yaşınız

3. Eğitim durumunuzu İlk îi Orta ;i Lise : Yüksek

4. Cinsiyetiniz G Kız ". Erkek

5. Medeni haliniz n Bekar '." Evli

6. Mesleğiniz

7. İncil Mektuplaşma Kursunuzun ve tanıtım kitapçıklarınızın adresime

ücretsiz olarak gönderilmesini istiyorum. l! Evet '. \ Hayır

8. Gelecekteki etkinliklerimizden haberdar olmak ister misiniz?

2 Evet [J Hayır

9. Bir Hıristiyanla tanışıp bu konularda konuşmak istiyorum.

□ Evet D Hayır

Adı, Soyadı

Adres:

Şehir: Tel:

E-Mail:

Sayfayı kesiniz ve aşağıdaki adrese gönderiniz.

P.K. 309 Kadıköy - İstanbul

Tel: (0216) 414 23 93

E-Mail: mektup@kutsalkitap.org

Web: www.kutsalkitap.org

erçek ve doyurucu sevgi

nedir? Bu çılgın

karmaşık ve fani dünyada

gerçek sevgi diye bir şey

gerçekten bulunabilir mi?

Bu sorunun yanıtı, evet tir!

Ama gerçek sevgi,

çoğunlukla insanların onu

aradıkları yerlerde bulunmaz.

Bu kitapçık en üstün ve

gerçek sevgiyi tanımlayıp

onu nerede bulacağınız

sorusuna yanıt vermektedir.

ISBN 925-2889-15-6

Table of Contents

Her Şeye Rağmen... Sevgi!